Arie Vreugdenhil bepaalde het gezicht van het bedrijf

Arie en Alie Vreugdenhil – Verhoef (N XI f)
Door: Redactie
Bron: Familiestichting
Foto: Arie Vreugdenhil

Als je het curriculum vitae van Arie Vreugdenhil (N XI f) uit Hardenberg onder ogen krijgt kun je slechts concluderen dat deze 63-jarige dominees-zoon een veelzijdige naam-genoot is, die de kunst van het woekeren met tijd in de loop der jaren onder de knie heeft weten te krijgen. En -zo denk je verder- hij moet natuurlijk ook flink wat affiniteit hebben met wat hij doet, want anders -om maar een voorbeeld te noemen- word je als jongetje van 15 jaar geen kerkorganist en houd je dat geen bijna vijftig jaar vol. Dat orgel bespelen zal dus vast en zeker veel meer inhouden dan routineus de gemeente begeleiden bij het zingen van Opent uwe mond. Bovendien blijkt hij ook nog twee jaar dirigent van een zangkoor te zijn geweest en dus moet hij wel van muziek houden. Wat we in ieder geval zeker weten, is dat hij van zijn werk hield.

Deze zomer nam hij afscheid van dat werk: 35 jaar was hij zeer actief in de meubelbranche bezig geweest. Na zijn hbs-tijd en het vervullen van zijn militaire dienstplicht had hij tussen 1962 en 1968 o.m. eerst nog gewerkt bij Jonker Fris in Heusden voordat hij de wereld van de meubelfabrikanten binnenstapte. Tijdens een te zijner ere georganiseerde afscheidsreceptie in het Atrium van het Home Trade Center in Nieuwegein hield hij een aantal maanden geleden een afscheidsspeech waarvan het blad Meubel als volgt verslag deed: ‘Arie Vreugdenhil vertelt voor ongeveer een honderdtal vrienden, familieleden, klanten en collega’s met veel liefde over de meubelbranche.

Hij had zich dan ook grondig voorbereid door al zijn oude agenda’s nauwkeurig door te bladeren. In 1968 debuteerde hij in de meubelindustrie door voor meubelfabriek De Ster in Geldermalsen te gaan werken. Tien jaar later kwam hij bij Vroomshoop Hout & Staal in de gelijknamige plaats. `Het was wel even wennen in die nieuwe omgeving,’ vertelt hij.`Maar toch heb ik mij altijd op m’n gemak gevoeld’. Vreugdenhil vond het destijds- we spreken over de jaren zeventig- niet onbelangrijk dat Vroomshoop financieel gezond was en overigens nog steeds is. ‘Ik heb behoorlijk veel bedrijven zien verdwijnen in Nederland, dat heeft mij wel eens verbaasd. Namen van meubelfabrikanten als Bol & Sharp, Pronk en Rohec zijn inmiddels allemaal verdwenen’. Tijdens de speech, die hij aankondigde met: `het zijn maar drie A4-tjes hoor’ bedankte hij vooral de heren Henk Dekker -de huidige directeur- en voormalig directeur Henk Schuurman, beiden aanwezig tijdens de receptie. Arie Vreugdenhil: ‘Ik ben de beer Schuurman veel dank verschuldigd, vooral doordat u mij de vrijheid gaf om ‘het gezicht naar buiten toe’ te zijn voor Vroomshoop.

Aan de verslaggever van het blad Meubel onthult onze naamgenoot o.m. dat hij de branche prachtig vindt, vooral doordat er bij meubels een hoop emotie komt kijken. Arie Vreugdenhil: ‘Het heeft te maken met smaak van de mensen, het is een erg emotioneel product. Blijkbaar past dit goed bij mij, ik heb me er in ieder geval altijd goed bij thuis gevoeld’.

Tijdens de receptie kwam ook de directeur van de Centrale Bond van Meubelfabrikanten, Harry Nieuwenhuis, aan het woord.’Er zit 35 meubelindustrie in jouw hart en dat is iets om trots op te zijn’, zo meende hij. `Jij stond in de branche bekend als `meneer Vroomshoop’, was het gezicht naar buiten. Ik vroeg me af, toen ik bezig was met de voorbereiding op vandaag, wanneer ik je heb ontmoet. Ik kon dat niet meer achterhalen want je was namelijk altijd overal. Je kent ook zo goed als iedereen’. Nieuwenhuis vertelt uitgebreid over de CBM-activiteiten van de heer Vreugdenhil. Zo maakte hij o.m. deel uit van de sectie woonmeubelen. Volgens hem een zeer nuttige denktank die regelmatig met nieuwe ideeën komt. Na afloop van zijn verhaal roemt Nieuwenhuis Vreugdenhil om zijn betrouwbaarheid en oprecht karakter en hij speldt hem de Gouden Speld van de CBM op.

Ook de huidige directeur van Vroomshoop- hij volgde in 1998 zijn schoonvader Henk Schuurman op- Henk Dekker komt naar voren. Hij refereert -aldus nog steeds het blad Meubel o.a. aan de periode waarin Vroomshoop een enorme groei doormaakte. ‘Begin jaren’90, wij hadden net veel investeringen achter de rug, steeg plotseling de vraag naar slaapplaatsen enorm. Arie heeft destijds een grote bijdrage geleverd aan de groei van Vroomshoop. Nu gaat het allemaal iets moeilijker, maar de omzet is hier stabiel gebleven. Dat komt voornamelijk doordat we ons blijven onderscheiden van de concurrentie.’ Hij roemt Arie Vreugdenhil vooral om zijn communicatieve kwaliteiten.’Hij excelleerde in de communicatie, zowel binnen als buiten het bedrijf. Wat dat betreft was hij echt van onschatbare waarde.’ Tot zover de citaten.

Het moet voor Arie Vreugdenhil, zijn echtgenote en hun twee zonen -met Tim, predikant in Aalsmeer, werd via de Vreugdeschakel eerder al eens kennis gemaakt- een gedenkwaardige dag zijn geweest daar in Nieuwegein. Nog even terug naar Arie Vreugdenhils curriculum vitae. Hij blijkt ook heel wat werk in commissies in de meubelindustrie te hebben verzet, veel arbeid op kerkelijk terrein te hebben verricht, o.m. als ouderling van de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) van Heemstede en Hardenberg-Oost, functies in de politieke partij GPV zowel gemeentelijk als provinciaal te hebben uitgeoefend, leider en/of voorzitter van jeugdverenigingen te zijn geweest, kortom een ambitieuze Vreugdenhil die van tal van markten thuis is. En blijft, want het lijkt bijna onvoorstelbaar dat iemand van 63 zoals hij het overal ineens voor gezien zou houden. Het ga hem en de zijnen goed!