Zijn principes brachten Dick Vreugdenhil (48) in het Schilderswijk. Wie dienst weigerde kwam waar anderen niet wilden werken. De school waarvan hij na 25 jaar afscheid heeft genomen, is een zwarte school. Een geuzennaam, vindt hij. Over Vivian uit Ghana en alle kinderen van wie het de bedoeling is dat je ze verder brengt.
Groningen prolongeert landstitel
De vrouwen van Groningen Atletiek gaan komend jaar opnieuw Europa in. In Sittard prolongeerde het team de landstitel na een nek-aan-nek-race met Rotterdam Atletiek. De Groninger vrouwen vergaarden op de achttien onderdelen 167 punten, zes meer dan de grootste concurrent Rotterdam. Hellas-Utrecht, met in de gelederen de voormalige Leekster Jacqueline Poelman, werd vierde.
‘S-GRAVENZANDE – Abraham Vreugdenhil
De steigers zijn afgebroken, op de gerestaureerde koepel schittert weer de gouden engel. De gerenoveerde toren van de Dorpskerk in ‘s-Gravenzande kan weer jaren mee. De opgefriste toren laat ook weer van zich horen: de luidklok, de zogenoemde ‘aardappelklok’ van ‘s-Gravenzande, hangt weer stevig in zijn klokkenstoel en het luid mechanisme is vernieuwd. Het is het zoveelste luid-mechanisme. “Maar de klok is dezelfde, de gebeurtenissen 1952 niet meegeteld”, zegt Abraham Vreugdenhil terwijl hij op het stevige eikenhout van de klokkenstoel klopt.
Uithuizen-Drachtige geit in hertenkamp ritueel geslacht!
Prinses Ireneschool
Dick Vreugdenhil is een tevreden directeur van de Prinses Ireneschool. Hij heeft net de uitslag van de Cito-toets bekeken. “Onze ene groep 8 heeft een score van 525 gehaald, de andere van 519”. Een score rond het gemiddelde voor Haagse ‘zwarte scholen’. meldt het slechts, omdat hem ernaar wordt gevraagd. Want belangrijk, nee, dat vindt hij het absoluut niet. Hij is tevreden en trots, omdat hij dagelijks ziet hoe zijn leerkrachten onderwijs geven en wat zijn leerlingen allemaal oppikken. “Wij doen altijd onze stinkende best. Daar heb ik het Cito niet voor nodig om dat te weten”.
Zelfs de pluim die het Cito ditmaal in petto heeft voor ‘zwarte scholen’ in de Randstad – zoals de Prinses Irene – doet hem niets. Basisscholen met overwegend allochtone leerlingen hebben de toets, die een indicatie vormt voor de verdere schoolloopbaan, ditmaal beduidend beter gemaakt.
En? Het zijn alleen maar cijfers, maakt Vreugdenhil duidelijk. Die zeggen hem weinig over de werkelijke schoolprestaties. Want wat vertelt dat nu over het onderwijs aan de 380 leerlingen bij hem op school. “Soms”, zo legt hij uit, “krijg je in groep 3 kinderen binnen die onaanspreekbaar zijn, zelfs analfabeet. Wat kan je dan in groep 8 helemaal verwachten van een Cito-toets”.
Meester Lammert en Juf Carla, de twee leerkrachten van de Prinses Ireneschool die groep 8 onder hun hoede hebben, hebben de envelop met de scores tussen de middag gewoon gelaten voor wat die was. Eerst de echt belangrijke zaken en dat is lesgeven.
Met de overname van het Maaslandse touringcarbedrijf Vreugdetours krijgt vervoersmaatschappij HTM een sterkere positie op het gebied van speciale busreizen. Vreugdetours beschikt over 35 touringcars voor het vervoer van groepen of gezelschappen. Die extra bussen gaat HTM vooral inzetten op het traject Rotterdam-Den Haag-Schiphol-Amsterdam.
Dick Vreugdenhil is directeur Prinses Ireneschool In de Haagse Schilderswijk
Den Haag – “Ik blijf erg veel moeite hebben met allochtone ouders die al zo’n dertig jaar in Nederland wonen en nog steeds geen woord Nederlands spreken”. Het hoge woord moet er maar eens uit. Dick Vreugdenhil is directeur van de Prinses Irenebasisschool aan de Tullinghstraat, midden in de Haagse Schilderswijk. “Ik wil die categorie mannen zonder werk van de straat hebben”, zegt Vreugdenhil resoluut. “Ik heb liever dat ze hier op school zitten dan altijd maar in dat koffiehuis. En nu heb ik dus sinds het begin van dit cursusjaar twee keer per week een klas vol vaders”. Hij leidt ons naar de aula van de school waar een van de twaalf aanwezige vaders zich – onder leiding van leerkracht Errol Tutuncu – buigt over de problemen van de ‘oo’ en de ‘o’ in de woordjes ‘roos’, ‘boog’ en ‘vos’. Elke vader is met iets anders bezig, al naar gelang de inmiddels verworven vaardigheden.
HISTORISCHE GROND EN BEDRIJVEN VAN NAAMGENOTEN
Rond de klok van twaalf uur vertrok ik van de De Brug voor de autorit. Het was prachtig weer bij heldere hemel en de temperatuur was uitstekend voor een buitenactiviteit. Ik kon mij overigens maar moeilijk losrukken uit De Brug. Diverse familieleden stellen je allerlei vragen en ik had ook nog een echtpaar in rolstoelen naar de winkel moeten helpen alvorens het aan de goede zorgen van anderen over te kunnen laten. Met de routebeschrijving in de hand arriveerde ik bij de eerste stop, waarover ik in de routebeschrijving het volgende las:
