Gerard Vreugdenhil een hoogvlieger in de familie

gerard_vreugdenhil_001Piloot
Bij het doorlezen van ons familieboek kom je beroepen tegen waarvan je denkt: ‘Daar zou ik wel eens wat meer van willen weten’. Zo stuitte ik onlangs in de K-tak op de in Noordwijkerhout wonende Gerard (K XII n), voluit Gerardus. Hij is vlieger bij de Koninklijke Marine. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en een afspraak snel gemaakt. Hij was toevallig een paar dagen thuis. Op een van de eerste lentedagen reed ik vanuit Zeeland naar . Het is niet zo verwonderlijk dat de gegevens van Gerard en zijn gezin in ons meer dan 10 jaar oude familieboek niet meer helemaal kloppen. Hij is inmiddels verhuisd en heeft nu twee kinderen van 10 en 12 jaar oud. Zijn baan bij de marine heeft hij achter zich gelaten voor een betrekking als piloot bij de KLM. Gerard mag zich inmiddels gezagvoeder noemen. Dat alles maakt hem niet minder interessant, integendeel.

Ik wilde maar één ding
Gerard vertelt met veel enthousiasme over zijn beroep. ‘Ik ben mijn carrière begonnen als stuurman bij Shell. Dat was nog voordat ik in militaire dienst moest. Die diensttijd bracht ik bij de Koninklijke Marine door op het fregat Van Speyk. Na mijn diensttijd ben ik naar de Luchtvaartdienst van de Marine gegaan. Daar krijg je een opleiding die helemaal is afgestemd op een bepaald type vliegtuig. Voor mij waren dat de Brequet Atlantic en de Orion. Na een paar jaar als tweede vlieger ervaring te hebben opgedaan, ben ik eerste vlieger geworden. Ik heb bij de Marine ook nog een poosje dienst gedaan op Curaçao.

Na beëindiging van mijn contract kon ik voor een paar jaar betekenen, maar dat heb ik niet gedaan. Ik vertrok naar Transavia’, aldus Gerard. Als ik hem vraag waarom, antwoordt hij: ‘Als je bij de Marine bijtekent, dan wil dat nog niet zeggen dat je altijd mag blijven vliegen. Het is niet uitgesloten datje op een gegeven moment een kantoorbaan krijgt. Je weet van tevoren dus niet watje over een paar jaar zult doen. Het risico dat het op een kantoorbaan zou uitdraaien was te groot. Ik had geen zin de hele dag op een kantoor te moeten zitten. Ik wilde maar één ding en dat was vliegen.’

Gezagvoerder
Bij Transavia kreeg Gerard de gebruikelijke opleiding van een maand of twee, in zijn geval voor een Boeing 737. Uiteraard werd hij, net zoals andere piloten, jaarlijks getest om te laten zien wat hij waard was. Na zijn opleiding ging Gerard met een geroutineerde instructeur en 120 passagiers op stap. Gedurende zijn hele tijd bij Transavia was hij copiloot. ‘Bij de KLM was ik achtereenvolgens copiloot op een Boeing 737, copiloot op een Boeing 747 en nu gezagvoerder op een Boeing 737’, aldus Gerard. (Voor de niet-insiders: een Boeing 747 is een enorm groot vliegtuig dat plaats biedt aan ongeveer 400 passagiers.) Zijn overstap naar de KLM licht hij als volgt toe: ‘Bij Transavia vliegje meestal naar Griekenland en de Canarische Eilanden. Nou, dat word je op den duur wel een beetje zat. Ik wilde wel wat meer. Bij een grote luchtvaartmaatschappij als de KLM is er voor een piloot veel meer variatie te vinden. Op het ogenblik ben ik gezagvoerder op een Boeing 737, maar het liefst zou ik gezagvoerder zijn op een Boeing 747 en dan vliegen op de intercontinentale trajecten.’

Onregelmatig en druk leven
Tijdens ons gesprek vertelt Gerard ook dat zijn werk erg onregelmatig is. ‘Je bent meestal een dag of vier achterelkaar van huis en dan heb je weer een paar dagen vrij. Ik vlieg nu op bestemmingen binnen Europa. Ben je van huis dan zit je ’s nachts dus met de andere bemanningsleden in een hotel ergens in Europa. De KLM is efficiënter gaan werken en daardoor wordt steeds meer van de crew’ verlangd. Vroeger stond je ergens nog wel eens een keer enkele dagen stil, maar dat gebeurt nu zelden meer. Ook de tijd tussen de vluchten is korter geworden. Soms zitten er maar 50 minuten tussen de landing met het ene vliegtuig en het vertrek met het volgende “Eigenlijk ziet Gerard dus veel minder van de wereld dan je zou verwachten. ‘Zoals ik al zei’, vervolgt hij, ‘is de tijd tussen twee vluchten soms heel kort. Af en toe blijf je ’s avonds wel eens ergens, maar veel verder dan de stad waar het hotel zich bevindt, kom je niet. En heb je het geluk dat je ergens een paar dagen staat, dan wil dat nog niet zeggen, dat je weg kunt. In sommige landen, denk bijvoorbeeld aan Afrika, is de infrastructuur zo slecht, datje niet op pad kunt. En het kan te onveilig zijn om het hotel of de stad te verlaten.’

Vlieglessen
Je vraagt je af of Gerard altijd al piloot wilde worden. Het blijkt dat hij dat inderdaad van jongs af aan wilde. ‘Nadat ik gevaren had en voordat ik in dienst moest, heb ik een tijdje op de veiling gewerkt. Weet je waar mijn geld aan opging? Aan vlieglessen.’ Gerards echtgenote weet het nog sterker te vertellen. ‘In de tijd dat hij nog voer, zag hij eens een vliegtuig overkomen. Weet u wat hij tegen mij zei? Daar vlieg ik later in.’

Disco-oren
De eisen voor een functie als piloot zijn zwaar. Je moet gezond zijn en in het bezit van een havo- diploma met Nederlands, Engels, wiskunde en natuurkunde. Je mag slechts een minimale oogafwijking hebben. Het gehoor moet zeer goed zijn. ‘Tegenwoordig schijnen er nogal wat jongeren afgekeurd te worden omdat ze disco-oren hebben’, weet Gerard. ‘Bij de selectie krijg je oefeningen in een simulator en als je een kans wilt maken moetje tijdens de selectiedagen wel vooruitgang boeken. Tenslotte moetje ook voor een aannamecommissie verschijnen. De selectie is erg zwaar omdat de kosten van de opleiding zo hoog zijn.’ Gekke dingen heeft Gerard nooit meegemaakt. ‘Geen ongelukken, ook geen bijna- ongelukken. Het onderhoud krijgt bij de KLM bijzonder veel aandacht. Ook aan het personeel worden hoge eisen gesteld. Door de hoge kwaliteit is de kans op ongelukken erg klein. Nee, ook kapingen heb ik gelukkig nooit meegemaakt’, aldus Gerard. Het is inmiddels weer vakantietijd, dus misschien vliegen lezers van de Vreugdeschakel een dezer dagen met een KLM-toestel naar hun bestemming. We adviseren u eens te letten op de naam van de gezagvoerder van het vliegtuig.

Wie weet vliegt u met Gerard Vreugdenhil naar de zon…