’t Is geen grote zaal, maar hij puilt wel uit. Je hoort Loes van Dalen-Vreugdenhil (K X e.3) hardop denken:’ Komen al die mensen voor mij?’ ‘Wat zegt u?’ ,vraagt iemand van Uitgeverij Den Boer/De Ruiter op de Markt in Middelburg. ‘Ja zeker, opvallend veel belangstelling. Meestal komt er een mannetje of twintig opdagen als er een boek gepresenteerd wordt”.
Categorie archieven: Tak K
Loes van Dalen – Vreugdenhil “Het werd en bleef Walcheren”
Dat mijn negen jaar jongere nicht Loes Vreugdenhil (K X e.3), dochter van mijn oom Arend en tante Dit, een zwak voor de provincie Zeeland had en met name voor het eiland Walcheren, wist ik. Een opmerkzaam lezer zal zelfs vaststellen dat dat ooit in de Vreugdeschakel is vermeld. Maar dat Loes zo weg is van het land, waar in januari `koud de wind weer tangs je wangen komt stromen en tot d’einder ’t lente voelen ligt uitgestald’ (Hans Warren), heel in het bijzonder van Zoutelande en omgeving, dat je slechts van een passie kunt spreken, dat wist ik niet.
Na lezing van haar boek `Wij zijn goed gezond en hopen van u hetzelfde’ ben ik daar dus helemaal achter. Mijn persoonlijk zwak voor veel wat Zeeuws is valt bij wijze van spreken daarbij in het met. Terwijl ik bijna twintig jaar geleefd en gewoond heb op een Zeeuws eiland en zij -in een viertal perioden- alles bij elkaar nog geen jaar. Is dat te verklaren? Rationeel zeker niet. Maar gevoelsmatig?
Gerard Vreugdenhil een hoogvlieger in de familie
Piloot
Bij het doorlezen van ons familieboek kom je beroepen tegen waarvan je denkt: ‘Daar zou ik wel eens wat meer van willen weten’. Zo stuitte ik onlangs in de K-tak op de in Noordwijkerhout wonende Gerard, voluit Gerardus. Hij is vlieger bij de Koninklijke Marine. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en een afspraak snel gemaakt. Hij was toevallig een paar dagen thuis. Op een van de eerste lentedagen reed ik vanuit Zeeland naar . Het is niet zo verwonderlijk dat de gegevens van Gerard en zijn gezin in ons meer dan 10 jaar oude familieboek niet meer helemaal kloppen. Hij is inmiddels verhuisd en heeft nu twee kinderen van 10 en 12 jaar oud. Zijn baan bij de marine heeft hij achter zich gelaten voor een betrekking als piloot bij de KLM. Gerard mag zich inmiddels gezagvoerder noemen. Dat alles maakt hem niet minder interessant, integendeel.
Maarten Vreugdenhil geesteskind ODO werd vijftig
ODO – Ontspanning door Oefening
Maarten Vreugdenhil (K Xl j) te Dieren was weer in het nieuws. Dit keer niet vanwege zijn verdiensten voor de Stichting Steun Tsjechië, maar omdat vijftig jaar geleden de christelijke korfbalclub ODO – Ontspanning door Oefening – in Maasland werd opgericht. De initiatiefnemer – de toen net 19-jarige oude Maarten Vreugdenhil – blijkt anno 2000 in ODO – kringen en in Maasland niet te zijn vergeten. Duidelijk blijkt dat uit bijna twee pagina’s tekst in een nummer van het huis – aan – huisblad De Schakel, van enkele maanden geleden, met een foto van de nu 69-jarige ODO-oprichter, die nog steeds een trouwe fan is.
Cootje Kramer- Vreugdenhil “Behoefte hersentraining leidde tot promotie”
Het is dus maar waar je voor kiest: sommige mensen gaan zich na beëindiging van hun maatschappelijke carrière volledig uitleven op hun hobby(s), anderen besluiten als een hedendaagse Marco Polo te gaan reizen en de wereld te ontdekken en dan is er ook nog de categorie van oudere mensen die – om wat voor reden dan ook – het kalmpjes aan gaan doen, in de volksmond aangeduid als ‘zij die achter de geraniums zitten’. Inderdaad, daartussen liggen wat men tegenwoordig noemt tal van andere opties. Zo kun je een boek gaan schrijven of intensief wetenschappelijk studie- en speurwerk gaan verrichten en dat afronden met het schrijven van een proefschrift, waarna je kunt voortleven als een weledelgeleerde heer of vrouwe. Voor dat laatste koos Jacoba (Cootje) Kramer- Vreugdenhil te Waalre.
André Vreugdenhil “over zichzelf”
“Bij de junioren heb ik heel goed gereden. Vier keer nationaal kampioen, tweede op het WK junioren, alles gaaf en geweldig. Toen heb ik een stap gemaakt naar de Sanex-ploeg van Rintje Ritsma. Mooie ploeg, erg naar mijn zin gehad en heel veel geleerd.
Kalanchoë-teler Aad Vreugdenhil uit Schipluiden
Nauwkeurig spuiten met speciale versie Alumaster
De Alumaster spuitrobot kent al tientallen tevreden gebruikers binnen de teelt van bloemen, groenten en potplanten. Kalanchoë-kwekerij Vreugdenberg uit Schipluiden sloot zich vorig najaar bij dit rijtje aan. En wel met een hele speciale versie: door een uitgekiende constructie belandt het middel precies tussen de groeibuizen door op de planten. Teler Aad Vreugdenhil is in zijn nopjes met deze investering: “Het is een uniek apparaat. Arbeidsvriendelijk en geruisloos, ons bevalt ‘ie prima.”
Dennis Vreugdenhil korfbalspeler
DELFT – Hans Heemskerk levert als coach van landskampioen Fortuna Delft vijf van de veertien spelers aan Oranje dat volgende week op het zevende WK voor de zesde keer wereldkampioen wil worden. “Het hadden er ook zeven kunnen zijn”, vindt Heemskerk. “Dennis Vreugdenhil en Barry Schep zijn potentiële internationals. Dennis is een van de beste aanvallers in Nederland. Hij heeft last gehad van een dubbele hernia, misschien speelt dat mee.”
Pieter-Jan Vreugdenhil “Vele handen maak licht werk”
Naaldwijk -‘Vele handen maken licht werk’, moet orchideeën kweker Pieter-Jan Vreugdenhil hebben gedacht. Het doek van zijn waterbassin was aan vervanging toe. Dus trommelde hij 65 mensen op voor de klus. Het nieuwe doek werd met vereende krachten gelegd. Dat was geen kleine klus. Het bassin meet ongeveer 64 bij 54 meter en is 3,5 meter diep. Met een totale afmeting van 3700 vierkante meter en een gewicht van 2500 kilo is een doek vervangen dus niet een handeling die een tuinder zelf even kan doen. Naaldwijker Vreugdenhil schakelde dus allerlei mensen in om het zware werk te vergemakkelijken. Geen gemakkelijke opgave, want het is immers vakantietijd en veel mensen verblijven nu elders. Vreugdenhil slaagde er desondanks in genoeg mensen op de been te krijgen, zodat de klus in een uur was geklaard. Hij was na afloop opgelucht dat het plaatsen van het doek zo voorspoedig was verlopen. “Ik ben blij dat we met werknemers, vrienden, kennissen, buren en familie dit voor elkaar hebben gekregen. Anders was het echt niet gelukt.” Het bassindoek was overigens nodig aan vervanging toe, zegt Vreugdenhil. “In het bassin vangen we regenwater op dat we gebruiken om de orchideeën water te geven. Het doek was achttien jaar oud en verweerd. Dan gaat het lekken.”
Evert Vreugdenhil “Skûtsjesilen op z’n Westlands”
Net als het ‘skûtsjesilen’ in Friesland, begint ook het zeilen met Westlandse platbodems om de Business Trophy een traditie te worden. Scouting Kwintsheul kan terugzien op een geslaagde wedstrijd, waarbij alleen de wind het grotendeels liet afweten. Het ‘skûtsje’ dat het zuchtje wind zaterdag op de Maaslandse wateren als de Trekvliet en Foppenplas nog het beste wist op te pakken, was de ‘Vaerdigheijt’. Schipper-eigenaar Evert Vreugdenhil en zijn bemanning bleef de op de gedeelde tweede plaats eindigende ‘Tijdgeest’ van schipper Van der Scheer en de ‘Onderneming’ van schipper Kroes een klein neusje voor. Voor Evert Vreugdenhil en de zijnen dus een extra ‘oorlam’, maar aan het afsluitende ‘captainsdiner’ konden uiteraard ook de negen collega-schippers en hun bemanningen aanschuiven.