Piloot
Bij het doorlezen van ons familieboek kom je beroepen tegen waarvan je denkt: ‘Daar zou ik wel eens wat meer van willen weten’. Zo stuitte ik onlangs in de K-tak op de in Noordwijkerhout wonende Gerard, voluit Gerardus. Hij is vlieger bij de Koninklijke Marine. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en een afspraak snel gemaakt. Hij was toevallig een paar dagen thuis. Op een van de eerste lentedagen reed ik vanuit Zeeland naar . Het is niet zo verwonderlijk dat de gegevens van Gerard en zijn gezin in ons meer dan 10 jaar oude familieboek niet meer helemaal kloppen. Hij is inmiddels verhuisd en heeft nu twee kinderen van 10 en 12 jaar oud. Zijn baan bij de marine heeft hij achter zich gelaten voor een betrekking als piloot bij de KLM. Gerard mag zich inmiddels gezagvoerder noemen. Dat alles maakt hem niet minder interessant, integendeel.
Dirk Vreugdenhil “Karakter Vreugdenhil”
Familieleden of goede vrienden kunnen je, nadat je iets hebt gedaan of gezegd, vrolijk toevoegen- ‘Zie je wel, je bent toch een echte Vreugdenhil’. Je probeert dan maar mee te gaan in de algemene hilariteit. Maar later vraag je je af of je met zo’n reactie wel uit de voeten kunt. Een echte Vreugdenhil? Bestaat er zoiets als een karakteristiek voor ons geslacht? Bij het schrijven van ‘Het Westlands geslacht Vreugdenhil heeft auteur Koos Verhuist zich deze vraag kennelijk ook gesteld. ‘Bezien we de Vreugdenhillen zelf dan zijn deze globaal: nuchter, degelijk, redelijk, inoralistisch, afkerig van extreem gedrag, zuinig, democratisch en tamelijk tolerant’. Aan welke kenmerken hij -zie pagina 22 uit het boek “Westlands geslacht Vreugdenhil” – toevoegde: ‘Net zoals de meeste Nederlanders dus!’
Tiemen Vreugdenhil Va Va Ve Zo – Vader Van Vele Zonen
Op 18 december 1999 heeft Tiemen Vreugdenhil in Restaurant Plaswijck in Rotterdam- Hillegersberg zijn 85e verjaardag gevierd. Het feest werd Tiemen, Va Va Ve Zo (vader van vele zonen) aangeboden door zijn vijf zonen. Zijn zoon uit Australië was met dochter Laura en zoon Frank speciaal overgekomen om dit feest met familie en kennissen te vieren. Aan alle genodigden was een brief verstuurd met het verzoek om een speciale herinnering aan Tiemen aan een A-viertje toe te vertrouwen. De inzendingen hebben geleid tot een heel mooi boekwerk over Tiemen.
Dirk en Maartje Vreugdenhil “Even terug op de stoomtram”
Op 3 augustus 1939 traden Dirk Vreugdenhil en Maartje Voois -hij was 23 en zij 22 jaar oud- in het huwelijk. Hij kwam uit een tuindergeslacht; Maartje, tot verdriet van een aantal familieleden, niet. Ze startten hun levenslange samenzijn in een knus huis aan de zgn. rolpaal in Honselersdijk. Aangezien het leven er als gevolg van de Duitse bezetting nogal somber uitzag, duurde het een aantal jaren voor ze hun eerste kind konden verwelkomen. Maar pal voor de hongerwinter werd dan toch Yvonne geboren. Na de oorlog hadden Dirks carrière bij de Westlandse Stoom Tram (WSM) en de verhuizing naar de toenmalige De Ruyterstraat in Loosduinen de hoogste prioriteit. Eind mei 1951 werden Dirk en Maartje verblijd met de geboorte van hun zoon Rudyard.
Maarten Vreugdenhil geesteskind ODO werd vijftig
ODO – Ontspanning door Oefening
Maarten Vreugdenhil (K Xl j) te Dieren was weer in het nieuws. Dit keer niet vanwege zijn verdiensten voor de Stichting Steun Tsjechië, maar omdat vijftig jaar geleden de christelijke korfbalclub ODO – Ontspanning door Oefening – in Maasland werd opgericht. De initiatiefnemer – de toen net 19-jarige oude Maarten Vreugdenhil – blijkt anno 2000 in ODO – kringen en in Maasland niet te zijn vergeten. Duidelijk blijkt dat uit bijna twee pagina’s tekst in een nummer van het huis – aan – huisblad De Schakel, van enkele maanden geleden, met een foto van de nu 69-jarige ODO-oprichter, die nog steeds een trouwe fan is.
Mijn oma Anna van Dorp – Vreugdenhil en ik
Haar praatstoel
Oma is de 90 al gepasseerd en ze ziet er nog mooi uit. Zilvergrijs haar is de erfenis van de donkere lokken die ze had als jonge vrouw. Haar kleding is eenvoudig maar niet saai. Altijd weet ze zich elegant te kleden, ondanks haar kleine postuur met een iets te zware boezem. Terwijl ik tegenover haar zit, schieten allerlei gedachten door me heen. Deze vrouw heeft veel meegemaakt in haar leven. Als arme arbeidersdochter kwam ze in 1906 ter wereld in een groot gezin. leder dubbeltje moest worden omgedraaid; ook later toen ze trouwde en zelf kinderen kreeg.
Daniël Vreugdenhil bij de Reddingsbrigade
De Reddingsbrigade
‘Werken bij de Reddingsbrigade is vrijwilligerswerk. Ik heb er veel diploma’s voor moeten halen: zes zwemdiploma’s en de diploma’s jeugdstrandwacht, strandwacht A en binnenwater A. De diploma’s strandwacht B en binnenwater B kan ik binnenkort halen. Deze laatste diploma’s maken het mogelijk reddingsacties te Managen: je bent dan verantwoordelijk voor het verloop daarvan en ook ben jij degene, die zo’n actie leidt. Het is niet gemakkelijk zo’n diploma te halen, want er wordt heel scherp op gelet of je steeds de juiste beslissingen neemt’. Dat zegt een enthousiaste Daniël Vreugdenhil, pratend in zijn eigen kamer in het ouderlijk huis in ‘sGravenzande over zijn hobby: de Reddingsbrigade. Waarbij je niet aan Baywatchverhalen moet denken, want die komen in zijn relaas niet voor.
Vreugdenhillen zaten vast in de sneeuw
Broodjes halen
De bakker in het Oostenrijkse wintersportresort Kappl – district Landeck in Tirol – had zich op donderdag 18 februari niet verslapen! ‘Nee’, zegt Gijs Vreugdenhil een paar maanden later in zijn Dordtse woning, ‘was dat maar waar geweest. Boudewijn, onze oudste zoon van 12, was ’s morgens om een uur of half acht naar het dorp gegaan om bij de bakker verse broodjes te halen. Maar die waren er niet. Later die ochtend hoorden we van de eigenaresse van ons appartementenhotel, dat alle toegangswegen tot het Paznauntal als gevolg van hevige sneeuwval waren afgesloten’.
Cootje Kramer- Vreugdenhil “Behoefte hersentraining leidde tot promotie”
Het is dus maar waar je voor kiest: sommige mensen gaan zich na beëindiging van hun maatschappelijke carrière volledig uitleven op hun hobby(s), anderen besluiten als een hedendaagse Marco Polo te gaan reizen en de wereld te ontdekken en dan is er ook nog de categorie van oudere mensen die – om wat voor reden dan ook – het kalmpjes aan gaan doen, in de volksmond aangeduid als ‘zij die achter de geraniums zitten’. Inderdaad, daartussen liggen wat men tegenwoordig noemt tal van andere opties. Zo kun je een boek gaan schrijven of intensief wetenschappelijk studie- en speurwerk gaan verrichten en dat afronden met het schrijven van een proefschrift, waarna je kunt voortleven als een weledelgeleerde heer of vrouwe. Voor dat laatste koos Jacoba (Cootje) Kramer- Vreugdenhil te Waalre.
Cornelis B. Vreugdenhil benoemd tot hoogleraar CT&M
Hoogleraar Processen rond Oppervlaktewater
Dr.ir. C.B. Vreugdenhil wordt per 1 december 1996 benoemd tot hoogleraar Processen rond Oppervlaktewater ten behoeve van Beheer aan de faculteit Technologie & Management. Vreugdenhil is sinds 1990 werkzaam als universitair hoofddocent bij het Instituut voor Marien en Atmosferisch Onderzoek (IMAU) van de Universiteit Utrecht, waar hij zich bezig houdt met de rol van de oceaan in het klimaatsysteem.